|
|
|
 |
|
|
|
|
Bu Dobi’nin hikayesi |
|
Bu Dobi’nin hikayesi, küçücük bir canlıya duyulabilecek bir sevgiye, hüzne, umuda ve ölüme adanan bir hikaye...
Eşimle köpek almaya karar verdik, bir süre nette gezdikten ve bir iki kişiyle buluştuktan ve petshopları kafamdan çıkardıktan sonra resmini gördüm. En masum bakışlarını sanki benim için atıyordu, işin kötü tarafı bir petshoptaydı. Eşime söyledim, gidip alalım, bu petshopun durumu iyi gibi dedi. Gidip baktık, kafesin içinde o kadar cambazdı ki, damarlarından gezen korkunç hastalığın yüzü henüz fark edilmiyordu. Secere, aşı karnesi gibi konuları adam ustalıkla geçiştirmiş; şimdi fark ediyorum. Aksesuarları, yatağı, oyuncakları, maması derken baya iyi bir fiyat ödeyerek oğlumuzu alıp çıktık. Eve gelirken taksideki naifliği ve akıllı tavrı hala aklımda. Eve geldik, alışma süresi çok kısa sürdü.
|
|
1 gün sonra karma aşısı yapıldı. Artık eve gelmek için can atar olmuştum. Çok oyuncu ve hayat doluydu. İyi günler ibresini o Pazar çevirdi. Yemek yerken sehpanın altında yatıyordu. Birden içimi huzursuzluk kapladı, “biraz sessiz gibi” dedim. Evet bu fırtınadan önceki sessizlikti. Gece yattık. Sabah kalktığımda yatağını eşim havaya dikmişti, noldu dedim. “Kustu” dedi. Balkona baktım, kakası baya açık renk ve daha suluydu. Bir şeylerin ters gittiğini anladım. Veterinere giderken, eşim beni “taşta yatıp üşütmüştür, banyodan kirli su içmiştir.” Diyerek oyalıyordu. Ama önsezim yavaş yavaş gelen kanlı katili çok yakınında hissediyordum. Veterinere gittik, adama anlatıyorduk neler yaptığını, derken “kanlı ishal ya da gençlik hastalığı olabilir mi?” dedim. Bakalım test yapıcaz dedi. O gebelik testine benzeyen kitlerden çıkardı. Test yaptı. Sonucu istenmeyen bebek ihtimalini bekleyen bir kadın gibi bekledim. 5 dk sonrasında veterinerin yüzü bulutlanmıştı. Oğlumuz gençlik hastasıydı. |
|
Bu korkunç pzts asla unutulmayacak bir gündür. Zaten ağlıyordum ve kendimi kaybetmiştim. İşi arayıp gelemiyeceğimi söyledim. Eve giderken eşimin üzerinde tuvaletini yaptı; tabi o açık renkli, yapış yapış maddeye dışkı denirse. Eve götürdük, yatağına yattı, halsiz, ateşli. Sonraki 3 gün sürekli çare aramakla, onu veterinere taşımakla ve bol bol ağlamakla geçti. Tabi petshop sahibi yeni köpek teklif etti ve ben onun bu caniliğini pek çok yerde dile getirdim, maalesef bu ülkede yapabileceğiniz çok fazla şey yok! Artık acı çekmesinden korktuğum için ilk önce ben veterinere uyutmayı teklif ettim. |
|
O da “ölümcül bir hastayla yaşamak çok zor, bir süre benimle kalsın, hem günde 2 kere taşınmaz, hem de daha iyi kontrol edebilirim” dedi. Kabul ettik. 2 günde orda kaldı. Cmts sabahı hafta sonu onu almaya gittim. Bizde kalıcaktı, pzts ye kadar. Veterinere gittiğimde “biz de sizi aradık ama bulamadık.” dedi. Ölmemiş ama kötüleşmiş, odadan gelen sızlanma ve o masum bebek sesini duyabiliyordum. Ortak kararla uyuttuk. Ve ben kanlı bir pazar günü başladığım bu hikayeyi bir hafta sonra pazar günü tamamladım. Elimde sadece bu resimler, bol bol hüzün ve sorumsuz insanlara karşı duyduğum nefret kaldı. |
|
Huzur içinde yat Dobi, bu dünyada seni hep sevecek 2 insan kaldı… |
|
HANDE SARI |
04.07.2007 |
|
|
|
|
|
|
Yorumlar (3 adet) |
|
Yazan: sezanur |
Tarih: 23 Nisan 2008 |
Saat: 13:25 |
ben köpeğimi uzun süre bakamadım annemler artık başkasına vermesseniz sokağa atarız demeye başlamışlardı ben onu çok seviyordum ondan ayrı kalmak çok kötü birşey şu an elimde sadece fotoğrafları ve bir giysisi var acınızı çok iyi anlıyorum benim üzüldüğüm şey herkül(köpeğim) köpekler için sahibinden ayrılmak veya onu görememek çok kötü birşey şu an bile ağlıyorum en azından sizin yanınızda olan biri var eşiniz, bende o da yok |
|
|
Yazan: Kaulitz |
Tarih: 09 Mart 2008 |
Saat: 18:00 |
:'( çok üzüldüm Allah Sabır versin çok saçma olcak ama söylemek istedm umarım onun ruhuda sizi unutmıcak... |
|
|
Yazan: dobicik |
Tarih: 08 Mart 2008 |
Saat: 16:42 |
allah yardımcınız olsun inanınki bnde her gün her gece salıyorum... |
|
|
|
|
|
|
|
|
|