SOSİSİM OĞLUM ZEUS’A SON VEDA

Benim oğlum aslan gibi bir rottu. Adı ZEUS. Mahallede adı ağır abi idi, kimseye yüz vermezdi. Bundan 13 yıl önce, henüz 15 günlükken geldi bana, gemiyle yollar kat ederek geldi. Eşim getirdi, ceketinin cebinden çıkardı yere bıraktı, doğru mutfağa gitti. Şirket mutfağında yemek görevlisinden 7 tane kadınbudu köfte yedi. O gün anladım ne obur olacağını. Ivır zıvır bir sürü problemlerini güle oynaya atlattık. Evde top oynayarak kırdığın camları kimseye söylemeden yerine taktırırdık. Sırrımızdı bu. İlk aşkını birlikte yaşadık. Sonra sen büyüdün, ağır abi oldun. Artık sert ve taviz vermezdin, ama bayanları görünce çapkın oğlum dayanamazdın.

2 yaşında birden kulağındaki o kistler çıktı. Sonra o tay gibi bacakların titremeye başladı. Nerden bilebilirdim o illet hastalık sana geldi. Kafan zayıfladı ve çöktü. Doktor araştırdık, deli gibi bir sürü doktora götürdük. Grip dediler, kalça çıkığı dediler. Değildin biliyordum. En büyük hayvan hastaneleri bile bulamadı senin hastalığını. Röntgenler, tahliller sonuç hep aynı. Sonra öğrendik bir profesör doktor var yurtdışından gelecek. Bekledik, sabır ettik. Geldi baktı sana ve bakınca daha teşhisi koydu: KAS ERİMESİ. Nasıl olurdun? Neden? Sebebi yok. Kulağındaki kistler kanserojen, ama mayasıl kökenliydi. Onları iyileştirdik. Kas erimesi için doktor dedi ki, çok masraflı bir hastalık ya tam yapın, ya uyutun. Kıyabilir miydim sana? Babanın gözüne baktım, oda benim gözüme... Tamam dedik tedavi ne gerekiyorsa. Tam 11 yıldır tedavi oluyordun. Biliyordum beni bir gün bırakıp gideceğini. Hatta rekor kırdı dediler senin bizi 4–5 yıl önce bırakman gerektiğini söylediler. Oysa biz her yıl atlatıyorduk böyle olaylar. Nasıl mamalar yapıyorduk... Tam sebze, vitamin ağırlıklı, kas güçlendirici sebze ve meyveler kür yapıyorduk oğluma. Geçen yıl nasıl mücadele verdik. Sabaha kadar anneannen beni arayıp: "Gel hastalandı" dediğinde nasıl atlayıp geldim. Beni bekledin, senle konuştuk. Yapamazsın, beni bırakamazsın dedim. Mücadele ettik ve kazandık.

Bu sene neden beklemedin güzel oğlum. Geliyordum gene sabahlayacaktık. Ben seni tatile gönderdim denize gir diye, orda kal gelme diye değil. Her sene olduğu gibi gelip seni ve anneanneyi alacaktım evimize dönecektik, tatil bitecekti. Neden beni yarı yolda bıraktın? Ben kime havuç alacağım şimdi? kime sakız alacağım? Her şeyi bırak, ben sensiz ne yapacağım? Sen benim üçüncü çocuğumdun. Ailenin küçük oğlu. Ben evladımı, arkadaşımı, dostumu, ailemin bir ferdini kaybettim. Akşamları neden koşturarak geleceğim işten? Kim var dışarı çıkaracak, sabahları kim uyandıracak beni? "Hadi dışarı" diye ben kimin kulaklarını ısırıcam kara bombam, sosis oğlum. Ne çabuk geçti seneler senle böyle anlayamadım... Dolu dolu yaşadık her şeyi. Dün gittin bıraktın beni. Nasıl bıraktın, nasıl yaptın anlamadım. Göremedim seni, görsem inanırdım. Yetişemedim yanına ama sen bana rüyamda veda ettin. Son nefesini anneannenin yanında verdiğin saatte benim rüyamda eski diri koşan tay gibi Zeus olmuştun. Koşarak geldin bana, kafanı sevdirdin. Sana dedim ki: "Bak oğlum gene yırttık iyileştin" ve sen koşarak o yemyeşil kırlara gittin. Rahatlamıştım uyandığımda. Oysa nerden bilebilirdim ki sen o sıralarda veda etmeye gelmişsin bana. 23.09.2007 tarihinde sabaha karşı 04.00'te acıların sancıların son buldu annem. Ama benim acılarım sancılarım başladı şimdi. Nasıl geçecek, bu acıyla nasıl baş edicem sen anlat bana. Yazlığı hep severdin, giderken güle oynaya giderdin, orada kaldın. Ben bir daha nasıl gelicem oraya? Sana diye bir parça toprağa nasıl oğlum derim, Zeus derim, aşkım derim? Ben evdekileri, kimle muzurluk yapıp kızdırıcağım birlikte? Kimle azar işiticeğim? Bekle annem elbet bir gün orda buluşacağız. Kalbim acıyor annem çok acıyor, nasıl bir acı geçmiyor, yanıyor, daralıyor. İnanamıyorum beni bırakıp gittiğine. Yakışmadı sana be oğlum! Her tarafım acıyor. Hiç bir şey istemiyorum. Ne yemek yemek istiyorum, ne nefes almak... Ben seni geri istiyorum annecim. Orada rahat uyu annem. Zaten uykuyu severdin son zamanlarda.

Şunu asla unutma: Burada seni asla unutmayacak 5 yürek var ve unutma bu anne sana kurban olur. Sen benim hep kara sosisimdin, hep öyle kalacaksın. Yerini kimse asla dolduramaz. Halen inanamıyorum, halen sanki gelip seni alacağım gibi geliyor annem. İçim acıyor, boğazlarım yanıyor, kalbim sıkışıyor. Sana son sözümü söylemek öyle zor ki ama galiba yapmak zorundayım, veda etmek zorundayım. 13 yıl boyunca bana yaşattığın her duygu için, gülücükler, kahkahalar, ağlamalar, şaşkınlıklar, her şey ama her şey için, bana insani duygularımı tekrar hatırlattığın, vicdanı anımsattığın, insandan başka canlıda olduğunu herkese kabul ettirmeyi başardığın için, bana savaşmayı öğrettiğin için, inandığın için, mücadeleyi öğrettiğin için, (ben bunu sana inanıp senin için herkesle mücadele ederken öğrendim) sana sonsuz minnettarım teşekkürler oğlum rahat uyu :((
 

ANNEM, AŞKIM, KARA OĞLUM ORDA RAHAT UYU YARAMAZLIK YAPMA BİRGÜN BULUŞACAĞIZ. BENİ BEKLE VE USLU DUR. BEN GELİNCE BİRLİKTE YAPARIZ YARAMAZLIK. BU BİR VEDA DEĞİL, BİR VAAT GÜZEL OĞLUM...

SELDA ATMACA (SUZAN-TAYFUN-TUFAN-SELEN)      24.09.2007

Kaybettiğiniz köpeğiniz için yazdığınız yazının O'nun Anısına sayfasında yayınlanması istiyorsanız editor@havhav.com adresine gönderebilirsiniz.

11.04.2008

Barınaklardan

  Rot doberman...

  Evde butik p...

Eş Arayan

  Bosamıza gel...

  Erkek minyat...

Köpek Arayan

  Trafik kazas...

  Golden retri...

Köpek Veren

  Satılık poin...

  11 aylık diş...

Kanseri koklayan köpek kopyalandı

Ay-yıldızlı PETA Türkiye’ye isyan etti

Kedi ve Köpekler kayıt altına alınacak!

Köpek beslemek çocukları alerjiden koruyor