|
|
|
 |
|
|
|
|
Miço'nun Anısına |
|
Ben bebeğimi kaybettim. Dile kolay, tam14 yıldır beraberdik. Benim oğlum biraz kaprisli olduğu ve sara hastası olduğu için, tam14 yılı, bir an bile ayrılmadan birlikte yaşadık. Ben ruhumun yarısını, 5 Aralık 2007 tarihinde kaybettim, ama kendimi toplayıp bu yazıyı yazabilmem 4 aydan fazla zamanımı aldı. Siz köpek dostları beni anlarsınız. Ben bir köpeğin tam 14 yıl boyunca en iyi dostu olmuş biriyim. İnanır mısınız, onunla yaşadığım onca güzel anıya rağmen, son zamanlarında yaşadığım korkunç şeyler, benim sokak köpeklerinden bile gözlerimi kaçırmama sebep oluyor. Çünkü onların ne demek istediklerini bakışlarından oğlum sayesinde artık çok iyi anlayabiliyorum. Benim oğlumun bir sürü rahatsızlığı, hastalığı oldu. Son birkaç senesinde oğlum reflu oldu. Gece yatmadan önce bir adet Talcid'i ezer, ve hazırlardım. Rahatsızlığı ne olursa olsun, muhakkak beni uyandırır ve bir çare bulmamı isterdi. Birkaç seferden sonra, bir sabah baktım ki Talcit'i kendisi yemiş. Sonra baktım, artık midesi rahatsız olursa beni uyandırmıyor, hazırladığım Talcit'i kendisi alıyor. İşte ben böyle birisini kaybettim. Son zamanlarında tek isteğim, ben uyurken ölmesin, ölürken yanında olayım idi. Gece saat 02:00 sularında nefes alması değişti, ve ben eşimi sanırım kaybediyoruz diye uyardım. Sabaha kadar uyumamaya karar verdim. Ama yorgunluğa yenik düşüp, saat 05:00 civarında o kadar direnmeme rağmen uyumuşum. 08:00' da birden uyandım ve yanına gittim. Hala nefes alıyordu. Enjektörle ağzına biraz su verdim, ve bundan tam beş dakika sonra son nefesini verdi. Her zaman, her rahatsızlığında ve her birşey istediğinde, her mağdur olduğunda olduğu gibi yine bebeğimin yanındaydım.. Ama ne yazıkki, ilk defa bir mağduriyetine çare bulamadım. |
|
Oğlum Miço'yu seven arkadaşlarımız, olayı duyunca işlerini güçlerini bırakıp, yanımıza geldiler. Hep beraber, Miço'muzu gömmek için Tuzla'daki hayvan mezarlığına gittik. Arkadaşlar, sakın böyle birşey yapmaya kalkmayın, bulduğunuz herhangi bir toprak parçasına gömün daha iyi. Evvelce nasıl olduysa o bölgede hayvan mezarlığı oluşturmuşlar, ve etrafını tel örgüyle çevirmişler. Ama artık oraya gömmek yasakmış.Niye yasak biliyormusunuz? AKP yi düşünürseniz bulursunuz. Evet arkadaşlar. Ben canım oğlumu tamda şakır şakır yağmur yağarken, çamurlar içerisinde bir yere gömüp geldim. Gitsem bulurmuyum, bulmazmıyım bilemem ama, gitmedende bulduğum tek yer olan kalbimde canım oğlum, ruhumun yarısı yaşamaya devam ediyor. En azından ben yaşadıkça. |
|
Serhat SANI |
|
Kaybettiğiniz köpeğiniz için yazdığınız yazının O'nun Anısına sayfasında yayınlanması istiyorsanız editor@havhav.com adresine gönderebilirsiniz. |
14.04.2008 |
|
|
|
|
|
|
Yorumlar (16 adet) |
|
Yazan: lindaköpük_gizem |
Tarih: 23 Mayıs 2008 |
Saat: 09:27 |
bende iki köpeğimi kaybettim yani kaybettim sayılır artık ikiside benden çok uzakta acınızı anlayabiliyorum şimdide bir kedi sahibiyim yaklaşık 2 senemi ona verdim hastalanınca bile okadar çok kork,uyorum ki onu kaybedersem nolur bilmiyorum allah size bol sabırlar versin |
|
|
Yazan: blt |
Tarih: 12 Mayıs 2008 |
Saat: 21:25 |
bu yazıyı okurken aglıyorum size çok tşk ederim hayvanlarla olan ilişkmizi bir evlat gibi onları büyüttügümüzü hatta gelişmelerini takip ettigimizi verdigimiz bir komutu ögrendiginde ne kadar sevindigimizi kolay kolay vazgeçmiyecegimizi anlatmışsınız sabır diliyorum |
|
|
Yazan: köpekkoliksezanur |
Tarih: 09 Mayıs 2008 |
Saat: 13:00 |
çok üzüldüm demek saçma olucak biliyorum size çok sab ırlar diliyorum bu acının benzeri olmaz ve onun boşluğunu kimse dolduraamaz ama bende bavişe katılıyorum miço da aynısını o vefat ettikten sonra onun anısına bir başka köpeği sahiplenmeniz ve onu da mutlu etmenizi isterdi dediğiniz gibi miço hala biz hayvanseverleerin kalbinde ve en çok da sizin kalbinizde yaşamaya devam edecek saygılarımla sezanur sözer |
|
|
Yazan: baviş |
Tarih: 09 Mayıs 2008 |
Saat: 09:47 |
ya çok üzüldüm başınız sağolsunn hiç bir dost onun yerini tutamaz ama ona benzer bir dost daha edinmeni tavsiye ederimm |
|
|
Yazan: cerenongar |
Tarih: 07 Mayıs 2008 |
Saat: 22:57 |
Başınız sağolsun.Diyecek kelime bulamıyorum.Benim canım kızım kıvrılmış yatıyor şu anda yanımda.Şu an için onu kaybettiğimi düşünmek istemiyorum.Miço eminim hala evinizin içinde sizinle birlikte yaşıyor,koşuyor,oynuyor.Ama eminimki siz bunları benden daha iyi biliyorsunuz. |
|
|
Yazan: Tarçın_duman |
Tarih: 05 Mayıs 2008 |
Saat: 23:11 |
Miço için gerçekten çok üzüldüm..Allah size sabır versin ne büyük bir acı olduğunu az çok tahmin edebiliyorum.Biricik Tarçın'ım 5 gündür hasta bugün birazcık daha iyi görünüyordu ama iyi olacağı konusunda bir garanti verilmiyor.telefonum her çaldığında elim ayağım titriyor ölüm haberini vericekler diye..sizde dualarınızı katın kızım yaşasın..Onu çok özledim.. |
|
|
Yazan: şişa |
Tarih: 05 Mayıs 2008 |
Saat: 18:01 |
solaira sana katılıyorum ben de bir hayvana özellikle köpişlere biri tekme bile atsa gazete ile bile vursa ağlıyorum.bizim caddede bir park var (evimizin hemen yanında)orda mahallelinin ismini koyduğu fügo adında bir köpek var daha yavu sandığımıza göre 3 aylık falan.sırf çocukların topuyla oynuyor,topu bıraksın diye tekmelediler fügoyu.o arada çook içim acıdı anlatamam sizlere.fügonun anısına diye bir yazı yazacağım. |
|
|
Yazan: şişa |
Tarih: 05 Mayıs 2008 |
Saat: 17:53 |
başınız sağolsun kendi köpeğim olmasada hikayeye çok ama çok üzüldüm.şu anda yazacak tek kelime daha bulamıyorum:((( |
|
|
Yazan: sisi_20 |
Tarih: 05 Mayıs 2008 |
Saat: 12:45 |
basınız sağolsun serhat bey yazınızı okuyunca cok kotu oldum benım kızım sukur hala yanımda ama heran icimde bigün onu kaybedersem ne yaparım korkusu var onlar bızım evcıl hayvanlarımız deıl cocuklarımız |
|
|
Yazan: smallstar |
Tarih: 05 Mayıs 2008 |
Saat: 10:00 |
başınız sağolsun neler hissettiğinizi bende anlıyorum çünkü bende kıvırcık oğlum boncuğu kaybettim biz onla 10 yıl beraberdik bizim oturduğumuz yerde herkez onu tanıyordu hatta biz olmadığımızda onlar doyuruyordu karnını onu tilki yedi o yüzden çok üzülüyorum |
|
|
Yazan: atmaca |
Tarih: 25 Nisan 2008 |
Saat: 12:30 |
Başınız sağolsun neler hissettiğinizi gerçekten anlıyorum bende oğlumu kaybettim yazısıda var burda bu yazıları okurken içim acıyor gözlerim yanıyor nasıl bir acıdır biliyorum ben de köpek sevemiyorum sanki oğlumu aldatıyormuşum gibi hissediyorum kendimi :) |
|
|
Yazan: betsym |
Tarih: 22 Nisan 2008 |
Saat: 17:28 |
Serhat bey, sizi çok iyi anlıyor ve acınızı paylaşıyorum. Yazınızı gözyaşları içinde okudum,benim kızım Betsy'mi de aynı hastalıktan dolayı geçirdiği amansız krizler sonucu 21ocak 2008de kaybettik. Onlar karşılıksız sevgisiyle bizim bir parçamız olarak kalbimizde yaşıyor. |
|
|
Yazan: papsikonya |
Tarih: 21 Nisan 2008 |
Saat: 21:58 |
miço ve benim oğlum papiş onlar bizi cennette bekliyorlar bu. duyguyla yaşıyorum bir yıldır.unutulmayacaklar.bizi orada beklliyorlar üzülmeyin ben çok agladım hala ağlıyorum acınızı paylaşşıyorum.muço,papiş sizi seviyoruz.bizi orada bekleyin geleceğiz. |
|
|
Yazan: solaria |
Tarih: 19 Nisan 2008 |
Saat: 15:48 |
sizi anlayabiliyorum,çünkü ben bir hayvana (özelliklede bir köpeğe) tekme atılınca bile ağlıyorum.okulumdaki herkes bana köpek delisi diyor.benimde bir köpeğim var.neyseki küçüklüğü hastalıksız geçti.gerçi bir iki kere grip oldu.o zaman bile okulda onu düşündüğüm için aklımı derslere veremedim.sizin yazdıklarınızı gördükçe onun haline şükrediyorum.başınız sağolsun... |
|
|
Yazan: caglari |
Tarih: 17 Nisan 2008 |
Saat: 22:44 |
Bu acınızı paylaşıyor ve MİÇO yu da sevgili DOLLY gibi burada bizim oğlumuz olarak görüyorum. Hepsi burada arkadaş oldu artık. Ayrıca DOLLY de MİÇO nun yanında Tuzlada uyuyor. Onu gezdirdiğim yerlerden geçerken damlayan göz yaşlarıma engel olamıyorum. İşte bir kaç damla da MİÇO nun resmine baktığımda ve O'nun Talcit'i kendisinin almasına.....(( |
|
|
Yazan: öyküekin |
Tarih: 14 Nisan 2008 |
Saat: 19:35 |
sizi anlıyorum diyemem çünki oğlum hayatta ama acınıza yürekten katılıyorum .Ağlıyarak okudum ve ağlıyarak yazıyorum.Bu gerçekten çok acı birşey hergün oğluma birşey olursa ne yaparım diyorum.Gün geçtikçe daha çok bağlanıyorum Biliyorum bunu birgün bizde yaşıyacağız.Size sabır diliyorum ve acınızı gerçekten paylaşıyorum. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|