|
|
|
 |
|
|
|
|
HavHav.com dostları, yardımınıza ihtiyacım var... |
|
Sevgili Dostlarım; 2003 yılından bu yana Gorby ve ben sizlerle acı tatlı tüm anılarımızı paylaştık. Gün geldi hep beraber güldük gün geldi ağladık. Havhav.com en acil durumlarda bana yol gösteren en güvenli kaynak oldu ve siz dostlarım bana daima destek oldunuz, burada yaşadığımız paylaşımların değeri hiçbir şeyle ölçülemez.
Sevgili Dostlarım; bugün yine sizlerin desteğine ihtiyacım var. Biliyorsunuz Gorby benim evladım, ona olan bağlılığım ve sevgim diğer sevgilerle ölçülemez boyutta… Evet bütün hayvanları seviyorum, çocukluktan beri bir çok bebeğim oldu ama hiç birisi Gorby gibi değildi. Biz onunla konuşmadan anlaşırız, onunla yaşamak bir ayrıcalıktı benim için.
Şimdi bu değerli varlıktan, yavrumdan, biricik bebeğimden ayrılmak zorundayım ve bunun acısını sizlere tarif edemiyorum. Hayatımda hiç bu kadar çözümsüz kalmamıştım. Yaşama dair ne varsa biz insanlar içindir deyip geleni yaşadım, savmadım. Her sorunumu eşimle el birliği ile bir şekilde çözebildik ama bu kez bu sevgiyi Tanrı bile kıskandı bize çok gördü. Öyle bir keder verdi ki biz sevgili oğlumuz Gorby’den ayrılmak zorunda kalıyoruz. |
|
Yaklaşık üç aydır sevgili eşim bir takım nefes daralmaları ve ciltte kızarıklıklarla baş gösteren bir sağlık sorunu yaşamaya başladı. Güneyde yaşadığımız için “eh yaşımız da ilerledi” deyip bu durumu sıcak havalara bağlıyorduk. Ancak bir ay önce eşimin yaşadığı bir kriz neredeyse ölümüne neden olacaktı. Derhal hastanede gözetim altına alındı adrenalin ve kortizonla kendine getirildi. Konulan teşhis “ASTIM” 5. derecede köpek tüyüne alerji geliştiği tespit edildi. Diğer alerjileri için evde varolan tüm etkenler ortadan kaldırıldı. Evdeki halılar, hav ve tüy içeren tüm cisimler, baharatlar ve bir takım deterjanlar, kimyasallar hepsi evden uzaklaştırıldı. Ancak en şiddetli derecede alerjisi olan şey bir eşya olmadığı için maalesef evden kaldırıp yok etme şansımız olamazdı çünkü o bizim evladımızdı. |
|
Doktorların söylediğine göre en önemlisi Gorby’nin evden gitmesiymiş. Şaka gibiydi… Kötü bir şaka yada kabustu bu. Uyanmak için günlerce Tanrıya yalvardım ama, uyanamayacak kadar, boğazımıza kadar gerçeğin içine saplandık kaldık. Gorby’nin evden uzaklaşması demek benim hayata küsmem demektir. O, benim moral kaynağım, benim evladım, arkadaşım, her şeyim evden gitmeli deniyor. |
|
Başlarda eşimle kendi kendimize bazı çözümler üretmeye başladık; Gorby’nin sadece odasında yaşamasını uygun görüp evimizin diğer bölümlerinden uzak tutmaya karar verdik. Hakan’ın bulunduğu hiçbir yere Artık Gorby giremiyordu. |
|
Maddi imkansızlıklar yüzünden bahçeli bir eve taşınma imkanımız yok, şu an Kaş’ta 2 odalı bir dairede yaşıyoruz, Kaş’ın en ucuz evlerinden birinde ve kirası 300.000.000 TL. bu bile bizi oldukça zorluyor daha yüksek bir kira ödememize imkan yok. Daha ucuz bir ev bulsak bile yeniden taşınma masraflarını karşılayacak imkanımız bile yok. Oysa Gorby’nin, bağsız, serbest dolaşabileceği, etrafı çitlerle örülü büyük bir bahçeye ihtiyacı var!... Gorby bir Malamut ve bağ vurulamaz, onun yaşam yerinde serbest dolaşması lazım!!! |
|
Sevgili Gorby neler olduğunu anlayamadan, birden bire odasında yaşamaya başladı. Hiç alışık olmadığı bu durumu şimdilik cezaymış gibi algılıyor olacak ki, her akşam gözlerimin içine bakıp inliyor “ben size ne yaptım, siz şimdi beni niye cezalandırdınız, niye beni odama kapatıyorsunuz ben size ne yaptım?” der gibi gözlerimin içine bakıyor. |
|
Her gece onunla saatlerce konuşuyorum, ona içinde bulunduğumuz durumu anlatıyorum “seni içeriye alırsak babamız ölür yavrum” diyorum. O’da bana kuyruğundaki yarayı gösteriyor; Gorby 15 gün önce kuyruğunu yemeye başladı. Şimdilik önlem olarak yakalık takıyoruz ama bu sadece geçici bir çözüm, kuyruğunu yemesine engel oluyoruz ama mutsuz olmasına, stres yaşamasına engel olamıyoruz. Onun içinde bulunduğu bu durum içimi parçalıyor, geceleri onunla uymaya çalışıyorum diğer yandan da geceleri eşimin nefes düzenin de kontrol etmem gerekiyor en azından bu kritik dönemlerde eşime dikkat etmem gerekiyor. |
|
Eşim, Gorby’nin kendisinden dolayı yaşadığı bu kötü durum yüzünden vicdan azabı çekiyor, ilk zamanlarda doktorların söylediğine katiyen inanmadı. Doktorlarla inatlaştı ve Gorby ile birlikte aynı ortamda yaşamaya devam etti. Ancak, ikinci krizden sonra işin ciddiyetini kavrayıp hastalığına razı oldu. Şimdilik Doktoru Gorby ile sadece açık havada yürüyüşlere izin veriyor, yakın temasta bulunmadan onunla sık sık yürüyüşlere gidiyorlar. |
|
Sevgili Dostlarım İşte böyle, bir aydır bu şekilde yaşamaya devam ediyoruz, inatla hastalığa karşı koymaya çalışmamız sadece Gorby’nin perişan olmasına neden oluyor. Alışmadığı bu yaşam biçimi Gorby’i mutsuz ediyor ve biz artık bu duruma daha fazla dayanamıyoruz. |
|
Dün gece eşimle oturup bu durum hakkında artık bir karar vermemiz gerektiğini konuştuk. İlk defa birbirimize bu durumun ciddiyetini itiraf edebildik. Gorby’nin bu şekilde yaşamasına ne ben ne de eşim daha fazla razı olamayacak kadar Gorby’e düşkünüz, diğer yandan ondan tamamen vazgeçemeyecek kadar da ona bağlıyız. Bu durumda yapabileceğimiz tek şey Havhav.com’daki dostlarımızdan yardım almak diye düşündük. Sevgili Dostlarım bu satırları içim kan ağlayarak yazıyorum; Gorby’e evinde ya da serbest dolaşabileceği kadar bahçesi olan bir dostumuzun bahçesinde bakabilecek. Ama, bizim yaşadığımız yere çok uzak olmayan, Gorby’i tekrar görmemize izin verecek bir hayvansever arkadaşımıza vermek istiyoruz. Dediğim gibi bize çok uzak olmayacak şekilde Antalya veya Fethiye civarında yaşayan bir hayvansever arkadaşımız tercihimizdir. 2. önemli tercihimizde; alacak kişinin daha önceden “MALAMUT” deneyimi olması şart!... Ya da “HUSKY” deneyimi olan biride olabilir! Bir Malamutla yaşamak ayrıcalıktır ama bir o kadar da zordur. Bunun bilincinde olan bir aileye çocuğumuzu vermek istiyoruz!
Sevgili Dostlarım, Gorby’i hikayelerinden az-çok tanıyorsunuz, onun ne kadar hassas ve ne kadar duygulu olduğunu biliyorsunuz. Bebeğim çok çileler çekti, kaybolduğu dönemde aldığı parazit yüzünden uzun yıllar acılar çekti… Uygulanan yanlış ilaç tedavisi yüzünden sağlığı tehdit altına girdi ve şimdi de bu talihsiz durum!... Talihsiz yavrum daha fazla sıkıntı yaşamamalı, artık sadece oynayıp zıplamalı. Lütfen almak isteyen dostlarımızın bunları göz önünde bulundurmalarını rica ediyorum. |
|
Gorby’i evlat edinmek isteyen dostlarımın Havhav.com özel mesaj sistemiyle kendilerini tanıtan ve Gorby’nin bundan sonra yaşayacağı yeri anlatan bir yazı ile bana ulaşmalarını rica ediyorum. Tanrı sizleri sevdiklerinizden ayırmasın, sevgiyle kalın
Serpil Yüzak Şenol /gorby
editor@havhav.com adresine "Sizin Yazılarınız" sayfasında yayınlanmasını istediğiniz yazılarınızı gönderebilirsiniz |
13.09.2005 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Yorumlar (54 adet) |
|
Yazan: buse_puik |
Tarih: 27 Mayıs 2008 |
Saat: 15:27 |
çok sevindim serpil teyze.uzun ömürler gorby ye |
|
|
Yazan: KÜÇÜKPIRTIK |
Tarih: 27 Mayıs 2008 |
Saat: 13:42 |
SLM ARANIZ KATILMAKTAN ÇOK MUTLUYUM BENİM KÖPEYİMDE EVDE VE BAHÇEDE NE BULURSA KEMİRİYOR EN KÖTÜSÜ AYAKKABILARIMI SAKLAMASI OLUYOR BUNUN SEBEBİNİ BİLE VARSA BANA YARDIM EDİN YA ÇOK SEVİYORUM AMA BABAM KIZMAYA BAŞLADI VEECEK DİYE KORKUYORUM |
|
|
Yazan: dostcuk |
Tarih: 21 Mayıs 2008 |
Saat: 13:44 |
merhaba gego !! sizin köpek hangi cins onu öğrenmek itiyorum ve bence kemirmesinin nedeni dişler kaşındığı içindir ona öğütücü kemil verirseniz daha ii olur saygılar bbb |
|
|
Yazan: gego |
Tarih: 30 Nisan 2008 |
Saat: 12:17 |
MERHABALAR BEN Bİ KONUDA YARDIM İSTİYORUM BENİM PAŞAM 1 HAFTADIR EVEİN İÇİNDEKİ BÜTÜN BADANALARI YİYOR BEN BU DURUMU ANLAMIŞ DEĞİLİM ACABA SEBEBİNİ BİLEN VARMI ANA BU KONUDA YERDIMCI OLURSANIZ ÇOK SEVİNİRİM SAYGILAR
|
|
|
Yazan: svl_79 |
Tarih: 28 Nisan 2008 |
Saat: 11:54 |
inanın serpıl hanım sızı cok ıyı anlıyorum aglayarak okudum yazınızı yasadıklarını empatı kurdum dusunemıyorum n olursa olsun 9 yasında mınık kızımdan ayrılmayı anne/cocuk ılıskısı bızım ılışkımız hergun bırlıkte yatıyoruz onun kokusunu almadan uyuyamıyorum gecelerı benı bı sekılde uyandırıp yataktan ındırmemı ıstıyor tuvalet ıhtıyacını gıdermek ıcın sonra gelıyor bu seferde yatagıma gerı almam ıcın uyarı verıyor ya oyle bır ıletısımımız var kı bu cok cok kucuk bır ornek luluyla yasadıklarımızı dusundum sızın yazınızı okurken ve tanrı kımseye yasatmasın boyle bır sınavı . |
|
|
Yazan: svl_79 |
Tarih: 28 Nisan 2008 |
Saat: 11:49 |
size danısmak ıstedıgım konular var kendı adıma bısıler yapmak ıstıyorum ama yolu nedır bılmıyorum. ayvalıkta yahsıyorum ve ınanın burada bırsuru sokak kopegı kedısı var , köpekılerın genelıde cıns yazlıkcılar tarafından sokağa terkedılmıs kopekler ıcıma cıyor gordukce barınak var ama beledıye hayvanları sokaktan toplarken zarar vererek topluyor. av kopegı yavru bulduk sokağa terkedılmıs ama evıme alamadım yasadıgım yer apartman ve ınsanlar o kadar acımasız kı sokakta bakmama ragmen tepkı gosterıyolrar bıssur tartısmalar yasadım daha sonra bı tanıdıgıma gondermek zorunda kaldık zeytını ama o da bırsure sonra o kısıde sokağa terketmıs bır sekılde bısım ıs yerımızı bulup gelmıs ama zeytıne ıs yerımın onunde bakmama ragmen apartman sakınlerı ıle surtusmeler yasıyorum . ve barınaga vermek zorunda kaldım bugun goturucem. :( bu sadece bı ornek mumkun oldugunda kendı adıma sokak hayvanlarına sahıp cıkmaya calısıyorum mama alıyorum yemek verıyorum gıda ıhtıyaclarını karsılamaya calısıyorum ama elımden bu kadarı gelıyor . ve ınsanlar sokak kopeklerı kedılerı dıe ıtıcı davranıp hayvanlara zarar verıyorlar bu durum benı cok yaralıyor. burada cok veterıner yok olanlarda herseyı paralı yapıyor hayvanlara sahıp cıkmadıkları hor gorduklerı gb yardımcı olmuyorlar. 2 gun once 1 aylık sokak kedısını baska yetıskın bır erkegın agzından kurtardık ona kendı sartlarımla ev buldum ama ben nereye kadar tek basıma bırseyler yapabılırım. bu hayvanların kısırlastırılması lasım var olana sahıp cıkılmadıgı gb kısırlastırılmadıklarından dolayı sureklı cogalıyorlar var zulum goruyorlar buranın barınagının sartları sınırlı sanırım gonullu sokak hayvanlarına hıtap eden veterıner yok n bılım bı sekılde saglansa maddı anlamda bıkac kısı destek buulup gordugumuz hayvanları kısırlastırabılırız. cozm sımdılık aklıma bu gelıyor sartlarım bu bende burda maaslı calısıyorum uzman kısıler destek olsa bısıler yapsak kıme ulasabılırım , kımlerden destek alabılırım bılmıyorum ama cıddı bır sorun cozum bulmak gerekıyorur. beledıyesıde calısmıyoru buranın eskı beledıye baskanı sart kosmustu lokantalara artık yemeklerınızı sokak hayvanlarına vereceksınız dıe sımdıkı beledıye baskanı duyarsız bu konuda bana onerı ya da destegınızı ıletırsenız cok mutlu olurum. saygılarımı ıletıyorum.
seval yılmaz
0538 565 08 68 |
|
|
Yazan: gego |
Tarih: 28 Nisan 2008 |
Saat: 02:38 |
DEĞERLİ HAYVAN SEVERLER ARANIZA YENİ KATILMAKTAN OKADAR MUTLUYUM Kİ ANLATAMA BENİM BELÇİKA KURDU ( BELÇİKA ÇOBAN KÖPEĞİ ) PAŞA ADINDA BİR KÖPEĞİM VAR ONU ÇOK SEVİYORUM VE BURADA BU SİTEYİ BANA TAVSİYE EDEN BADEM İSİMLİ KÖPEĞİN SAHİBİNE ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM SAYGI VE SELAMLAR |
|
|
Yazan: qwertyuı |
Tarih: 08 Nisan 2008 |
Saat: 18:05 |
husky kopeğim var numaram=05347718950 |
|
|
Yazan: cengizalgun |
Tarih: 23 Şubat 2006 |
Saat: 22:06 |
inanin şimdi okudum vede cok üzuldum ben 46 yaşindayım vede köpekleri cok sevıyorum şü anda ne yapıyor gorb goruyormusunuz benım köpegıme ıkı kere araba carptı allahdan bırşey olmadı bırdaha asla ve asla kasmasız salmıyorum ben o an neler hıssetdıgımı bır ben bırde ALLAH bılır kendımı yere atmışım komşular soyledı ben o anda bır şey hatırlamıyorum şu anda neler yapıyor gorbı lütfen yazınşu hala aglıyorum |
|
|
Yazan: nalanım |
Tarih: 02 Ocak 2006 |
Saat: 16:18 |
offf iiçimm acıdıı hemde cook gözlerim dolduu benn delii manyakk köpek delisiyimm bende coğu kez cook sevdiğim canlarımdan ayrılmak zorunda kaldım sizii anlamk değil yazdıklarınıı ağlayarak okudumm ..
elimden gelse bende yardım ederdim ama zor oldugundan dolayıı benımde bir iran kedisii var evimde köpek bakmak için deli oluyor ama olmuyorr :( |
|
|
Yazan: denizilke |
Tarih: 27 Aralık 2005 |
Saat: 03:05 |
sevgili ağabayim, köpeği mutlaka evden uzaklaştır , mutalaka da yakın bir yer olsun sakın antalya hariç bir yere yollama, eğer kendimi tutmasam çoktan ağlamıştım yaznını okurken, inşallah Gorby e bir yer bulunur, nu kadar endama sahip bir köpeği istemeyecek hayvansever yoktur diye düşünüyorum, önceden beri bu köpeği takip ediyordum siteden , çok zor olacak ama yapmalısın, ne olur çok üzülme |
|
|
Yazan: aslıcoskun |
Tarih: 26 Aralık 2005 |
Saat: 12:29 |
çok üzülerek,gözlerim dolarak okudum yazınızı.ben aydındayım size uzağım ama elimden gelen bişey olursa seve seve yaparım.ben bakabilirim ona..ama dediğim gibi uzaktayım yinede aklınızda bulunsun ben ona her koşulda sahip çıkarım benimde 2,5 yaşında bi oğlum var av köpeği ona kardeş olur işte=)) bir msjınız yeter,çok geçmiş olsun eşinize acil şifalar diliyorum... |
|
|
Yazan: fatih_kara |
Tarih: 24 Aralık 2005 |
Saat: 22:50 |
mrb öncelikle çok üzüldüm ama yapıcak bişi yok bende 3 tane dişi hasky war önce 80 tane vardı bakamadım sattım şimdi size gorby yi bana wermenizi rica ediyorum istiğiniz zaman size getirip göztere bilirim siz bana gorby ye bakabilecekmisin diceksiniz son derece en şekilde bakıyorum söyledim ya 3 tene daha dişi hasky war sizden ricam bana wermeniz telefon numaram 05368506369 akşam 7 de ararsanız bana hada rahat ulaşabilirsiniz |
|
|
Yazan: puma |
Tarih: 20 Ekim 2005 |
Saat: 00:47 |
inanın hem üzüldüm hemde gorby böyle sıcak bir yuva bulmanıza sevindim...sizin için çok zor olduğunu biliyorum okurken inanın ağladım..ama sağlık problemi bu başka şeye benzemez..onun için merak etmeyin gorby de anlayacaktır.. siz tercih yapmak zorundaydınız kendinizi suçlamayın lütfen...size ve eşinize sağlıklı uzun yıllar diliyorum... |
|
|
Yazan: dilsah |
Tarih: 16 Ekim 2005 |
Saat: 13:28 |
14,10,2005 günü işimden çıkıp evime gitmeye çalışırken son anda karar değiştirip şenesenevlerdeki bir arkadaşıma gitmeye karar verdim.arabadan inip sigara almak için oyalandım.sigaramı alıp yolun karşısına geçmeye çalışırken ilerde duran bir peugeot minibüs gördüm ve minibüsün yanında yerde top gibi yuvarlak zıplayan birşey vardı.şöför ne olduğuna bakıyordu biraz yaklaşınca küçük bir kedi olduğunu gördüm hemen koşup arabanın önnde durdum.kapısını açıp adama bu kediyi veterinere götürmek zorundayız diye bağırdım.bana ne dedi biliyormusunuz."oruçluyum iftara yetişeceğim götüremem şu karşıdaki "Çakra otomotiv"de çalışıyorum gidin oraya size yardım etsinler dedi.elimdekileri fırlatıp hemen kedinin yanına koşdum zavallı yavru benden korktu ve yakındaki bir çöp tenekesinin altına girdi.çevredeki insanlar ahlar vahlar arasında durup izliiyordu. hemen gidip çöp tenekesini yerinden çıkardım çekerken üstüme devrildi ama kimse yardımcı olmadı.neyse üstümden atmayı başarınca montumu çıkarıp yavrunun üstüne koydum. bu arada bu esnada çantamı yürütmeye çalışan çocuğu nasıl atlattım onu anlatmıyayım bile.neyse koşarak malum "ÇAKRA OTOMOTİV"e gittim içerde 3 kişi oturyordu durumu anlattım ve onlardan yardım istedim yine aynı cevap "orucluyuz iftara yetişicez"ağzıma gelen herşeyi söyledim kapılarını tekmeliyip çıktım içerden bir adam gelin sizi bildiğim bir yer var oraya bırakayım dedi ve arabaya çağırdı."orada iki genç doktor var sokak hayvanlarıyla ilgileniyorlar" diyerek bizi bostancı köprüsü civarlarındaki bir veteriner kliniğine götürdüler.Senan bey ve Gökçe hanım birde Angel küçük yavruyla hemen ilgilendiler röntgeni çekildi.kalçası kırık ve büyük ihtimallede düzelmeyecek.bir daha düzgün bir şekilde yürüyemeyecek.2 gündür benimle yaşıyor.çektiği acı döktüğü göz yaşları beni insan olmaktan utandırıyor.bu nasıl insanlık bu nasıl din bu nasıl oruç anlatırmısınız bana. bu ibadet mi?oruçluyum gidip karnımı doyuracağım orada benim ezdiğim hayvan ölürse ölsün işte bununla karşılaştım o gün.ufaklık yaşıyor ve umarımda yaşıyacak adını afet koydum şimdi soruyorum sizlere arkadaşlar afetin çektiği acının hesabını kim verecek? |
|
|
Yazan: paşa_tugce |
Tarih: 13 Ekim 2005 |
Saat: 12:43 |
mrb gobry ve sahipleri acınız iki yandan da büyük anlıyorum diyemiycem çünkü böyle birşeyi daha hiç yaşamadım benmde dalmaçyalı bir köpeğim var o daha 3 aylık ben ona daha 1 aydır bakabiliyorum daha öncedende köpek besledim ama böyle bir olay yaşamadım ben bu yazıları okurken yemin ediyorum ki bebekler gibi ağladım ne olur onu vermeyin çatıya bir yuva falan yapın balkonda besleyin evin içine sokmayın ama ne olur onu vermeyin sevgilerimle tuğçe....... |
|
|
Yazan: çerkez |
Tarih: 08 Ekim 2005 |
Saat: 11:01 |
HELEN yazını okudum etkılendım Hayat dırenmek degılmıdır zaten ama ne olursa olsun ınancını yıtırme derım umarım hersey guzel olur senın ve sevdıklerın ıcın dua ederım sana bays |
|
|
Yazan: cyclone_hav |
Tarih: 07 Ekim 2005 |
Saat: 13:31 |
eşinize geçmiş olsun inşallah dediğiniz gibi şartlarda birisini bulursunuz yada bulmuşsunuzdur gorby siz gibi iyi bir sahipleri olduğu için çok şaslı inşallah gorby'e iyi bir sahip bulursunuz.
|
|
|
Yazan: nane |
Tarih: 04 Ekim 2005 |
Saat: 11:02 |
Canim Gorby, ne kadar sansli! Onu kabul eden sicacik bir ev var ve bir ailesi varken iki ailesi olmus!
Kopegin boslugu nasildir biliyorum, ama ne olur mantikli dusunun, siz onu hep gorebileceksiniz. Biz kopisini kaybedenler ne yapsin... Sevgiler |
|
|
Yazan: ecegulser |
Tarih: 03 Ekim 2005 |
Saat: 01:04 |
Gorby artık büyüdü ve anne-babasından ayrıldı.Aynı yuvadan uçan kuşlar gibi.. |
|
|
Yazan: ozkancanli |
Tarih: 02 Ekim 2005 |
Saat: 13:34 |
Yazıları okuyunca ağlamamak için kendimi zor tuttum :(( Benim evimde köpeğim var..Bende bir kere verdim henüz o zaman 1 yaşındaydı.Bahçeli güzel bir eve verdim ve sadece 4 ay dayanabildim her köpeğimi görmeye gidişimde gözlerimin içine bakardı al beni buradan diye evimize gidelim der gibiydi ve aldım köpeğimi şuan 5 yaşında ve şunu biliyorum ''SEVGİ'' denen kutsaol duygu herşeyden önce geliyor..Köpeğim için önemli olan şey ailesiydi o hiç bir zaman bahçeli bir ev koşacak bir yer istemedi onun tek istedigi ''BİZ'' onun için sen ben yok o bizi seviyordu..Gök gürledigi zaman o korkusuz köpiş hemen girmesi yasak olan odama girip vızıldardı korkuyorum diye ve ona uzanan bir güçlü ol korkma oğlum eliydi..
Sevgiler.. |
|
|
Yazan: CERENİMO |
Tarih: 02 Ekim 2005 |
Saat: 11:55 |
sizin için çok zor olmalı ama eşinizin salığı ve onun mutluluğu için daha ii o sizi unutamaz onun içn ilk ve son efendi sizsiniz unutmayınn...
|
|
|
Yazan: dileklucy |
Tarih: 30 Eylül 2005 |
Saat: 14:23 |
Aman dikkate dedin o kadar köpeğin yanın da, problem yaşamsın kangal falan yazmışsınız kavga dövüş olmasın iyi yere gitti derken çocuğunuzdan olmayın ayrıca çok sevindim ya muhteşem bir haber :)) |
|
|
Yazan: gorby |
Tarih: 30 Eylül 2005 |
Saat: 13:27 |
Babası bebeğimin resimlerini gönderdi. Oldukça romantik pozlar var görmeye değer;)
Gorby sevgililerinden Kartopu ile aşk sahnelerini aratmayacak bir poz vermiş:)
BKZ: http://www.havhav.com/forum/viewtopic.php?t=8963&postdays=0&postorder=asc&start=360 |
|
|
Yazan: aris |
Tarih: 30 Eylül 2005 |
Saat: 11:29 |
başınıza gelenlere gerçekten çok üzüldüm. bende astım hastasıyım ama şansıma hayvanlara karşı bir alerjim yok. ( ki olmamasına rağmen evimdeki köpeğimi doktor vermemi söledi. bende avucunuzu yalayın dedim :) )büyük yengemde astım var ve alerjenlerinden en önemli olanlarından biride hayvan tüyü olmasına rağmen yaklaşık 15 yıldır evinde kedi besliyor. hemen alt katında oturan kızınında bir köpeği var ve hepsi neredeyse devamlı beraber. kediyi aldıktan sonra ortaya çıkan bu alerji ve astım durumu için o da çok savaştı. kediyide vermeyi reddetti. hatta kızının daha sonra aldığı köpeğede hiç sesini çıkarmadı ve devamlı beraber olmaya başladılar. tabiki hala astım hala alerjisi var. dönem dönem ilaç ve doktor takviyeleriyle hep beraber yaşamaya devam ediyorlar. sizin için onunla neler yaptığı konusunda tekrar görüşeceğim. bu arada bulunduğunuz yerdeki doktor ve hastane durumunu bilemiyorum. eğer izmire gelebilecek bir durumunuz olursa size tavsiye edebileceğim astım doktoru var. kendisi çok paragöz olmakla beraber, bu konuda çok ii bir doktor. benimde çok ağır seviyelerde devam eden astımımı çok daha ii bir duruma sokabildi. yeni ilaçlar ve tedaviler var artık bu astım konusunda. belki 2 senedir gitmedim bile doktora. belki sizin eşinize de daha faydalı olabilecek bir tedavi ya da ilaç bulunabilir. içinde bulunduğunuz çaresiz duruma çok üzüldüm. eninde sonunda işte herşey gelip paraya dayanıyor yine. insanın belkide tek mutluluğunu elinden alıveriyor. umarım astım konusundaki yeni tedavilerle köpeğinizden ayrılma durumunu engelleyebilirsiniz. eşinize acil şifalar diliyorum. allah üçünüzü birbirinizden hiç ayırmaz inşallah. sevgiler. |
|
|
Yazan: Sadikr |
Tarih: 29 Eylül 2005 |
Saat: 23:19 |
Sizin adınıza cok sevindim.. doğru olanı yapmışsınız. Eminim Gorby sizi hep hatırlıycaktır. Daha büyük ve daha rahat bi ortamda çok daha mutlu olarak yaşaması için doğru bi karar verdiniz:) |
|
|
Yazan: rockysmum |
Tarih: 28 Eylül 2005 |
Saat: 11:54 |
Acınıza çok üzüldüm.. gerçekten zor.. İçim yandı sizlerle beraber..Keşke maddi durmum uygun olsaydıda size yardım edebilseydim. Ve onu sizden ayırılmasına engel olabilseydim..Umarım onu çok sevecek sabırlı birileri alırda sizde oda rahat edersiniz.. Sevgiler |
|
|
Yazan: pascha |
Tarih: 27 Eylül 2005 |
Saat: 19:29 |
Sayın Şenol,
Lütfen biraz daha düşünün. ben bunun cozumsuz olduğunuz dusunmuyorumç. Onun baska bıryerde, her ne kadar iyi muhteşem olagan ustu kosul olursa olsun, mutlu olabılecegını sanmıyorum. Bakın cok farklı tedavı yontemlerı de var. Bılmıyorum ılgılenırmısınız ama, homeopatı denen alternatıf tıp yontemıyle, esınızın bu sorununu asabılırsınız dıye dusunuyorum. Vermeyın o bebegı kımseye. benım ablamında astımı ve alerjısı var ama bunu o kendı astı su an. Lutfen bıraz daha dusunun. OInanın ıcım parçalandı yazdıklarınızı okuunca. Eger ilgilenirsenız sıze ırtıbat numaraları verebılırım. Gerekırse ucretsız tedavı ıcın bıle konusabılırım. ,lutfen vermeyın onu... |
|
|
Yazan: atomic |
Tarih: 27 Eylül 2005 |
Saat: 07:47 |
ya walla ne dıeceımı bılemıorum cok sewındım :))))))
cok buyuk gecmıs olsun ohhh dıoırum yanı ne denıleblır:))))))
|
|
|
Yazan: köpörk |
Tarih: 25 Eylül 2005 |
Saat: 21:15 |
Serpil Hanım inanın çok sevindim.Hem Gorby sizden çok uzaklaşmamış olur,hem de rahat bir ortamda yaşar.En kısa zamanda eşinizin iyileşmesi ve oğlunuza tekrar kavuşmanız dileğiyle.. |
|
|
Yazan: BACİO |
Tarih: 23 Eylül 2005 |
Saat: 17:59 |
Sevgili Serpil Hanım,önce geçmiş olsun.Biliyormusunuz, birbirini seven kalpler arasında gözle görülmeyen ipler olurmuş. Kalpler uzaklaştıkça, ipler gerilir,canını yakarmış.Ama asla kopmazmış. Eminim Gorby sizi asla unutmayacak. Ben | | | | | | |