Okunması gereken bir hikayemiz var

Yazıyı yaşayarak okursanız sevinirim...

Adım Özkan 1982 İstanbul doğumluyum. Size bizim hikayemizi anlatacağım.

Ben küçüklüğümden beri hayvanlara yardım eden bir çocuğum, bu sevgi bana rahmetlik dedem den kaldı diye düşünüyorum :( Anlatmakla bitmez hayvanlarla olan maceralarım; sokakta kaç sefer köpek bulup yarasını iyileştirdim, derdine ortak oldum ve şimdi evde 1 dostum var. Sonunda 1 dostum oldu, gerçek bir dost...

Hep evde bakabileceğim bir köpeğim olsun isterdim. Şimdi at gibi bir köpeğim var :) 2001, Nisan’ın 1’iydi. Abim ile plan yaptık “bir köpek var yavrulamış alacağım” dedim. Abim cinsini sordu. “Cihan’ın kurt köpeği, gördüm güzel bir dişi. Köpeği bir yere vermiş orada yavrulamış. Verdiği çocuk söz vermiş 1 erkek, 1 dişi yavrusunu vereceğine dair” dedim. Neyse abimle “tamam” dedik. Alalım, bir yolunu bulur sokarız eve :))

Cihan ile köpeği almaya gittik, çocuk bize “Hayır köpek filan veremem” dedi :(( Tüm yavruları vermiş son 1 dişi, 1 erkek kalmış. Hakkımız olan söz verdiği köpekleri vermedi. Köpekler pislik içindeydi, anneleri zayıflamış bir durumda :(( Beni neden buraya verdiniz der gibi gözlerime baktı :( Cihan a söyledim ben bu köpekleri alacağım. Cihan “al” dedi. Bahçe duvarından zıpladım ve köpeklerin annesine “Alabilir miyim?” dedim. Zayıflamış olan annecik gözlerime baktı ve 2 yavruyu aldım :)

Bu hırsızlık mıydı diye düşünüyorum bazen, ama hırsızlık değildi :(Hakkımız olan yavruları aldık çünkü anneleri Cihan’ındı. Gerçi Cihan da köpeği sokakta bulmuştu :)) Köpeği aldım eve geldim. İkisine birden bakamayacağım için dişi olanını bir yer buldum. Abim Özcan bana “Dişi de kalsın” dedi :) “Manyak mısın annem keser bizi” dedim :) Annem çalıştığı için istemez yoksa oda çok sever hayvanları. Her neyse ev dublex olduğu için 1-2 gün üst katta odamda bir şekilde gizli gizli baktım :) Sabahlara kadar uyutmadı beni. Yastığa çıkamazdı, o kadar küçüktü. Çorabımın içinden çıkardım onu kaç kere :) Annem sonunda gördü, abimle ben direk anneme sarıldık “Anneee” dedik. Annem “O köpek gidecek, istemiyorum” diye kızdı :( Ama biz inatlıydık “Hayır istiyoruz” dedik. Annem çocuklar sizinle uğraşıyorum bir de köpek zor olur, yük olur bana” dedi. Neyse uzun ısrarlar sonucunda bir şekilde kabul etti. Ama “Çok çirkin bir şey bu” dedi :) Gerçektende öleydi, simsiyah bir köpek.

Aradan biraz zaman geçti, yeri geldi annem köpek ile beni dışarı attı :) Gece annem uyuyunca eve girdik :))) Eğer köpek sağa sola pislemişse atar tabi ve ben aptal kafalı koca eve parfüm sıkarsam ve bu iki koku birleşirse gerisini siz düşünün, çıldırmak mümkün değil. Annem arada bir sitem etse de çok alıştı ona yavaş yavaş büyüyordu. Kulaklarının dikleşme zamanı gelmişti, dikleşmez olaydı. Küçükken gören kimin bu eşek derdi :) Büyüdükçe yüzü sararmaya başladı, mavi olan tek gözü ortaya çıktı ve şaşırdık bunun bir gözü maviymiş dedik :) Daha bir mutlu olduk, evimizin korumasıydı. Daha 3 aylıktı. bir gece dışarı çıkardım. Tasmasını çözdüm, adamın biri uzaktan buna “hoşt” etti, ama adam beni görmüyor bu adamı kovalamaya başladı. Adamın bacak kadar köpekten kaçtı. O kaçış aklımdan çıkmıyor :)

Lucky her geçen gün büyümeye başladı ve oğlum 1 yaşına geldi. Onunla yaşamak güçleşti ve onu Altunizade’de bahçeli evi olan bir tanıdık yere vermeye karar verdik :( Ama oğlumuz bizden ayrı kalmaya dayanamıyordu. Her yemek götürüşümüz de arkamızdan havlardı :( O havlama sesleri ciğerime işlerdi. Annem kaç kere ağlayarak beni aradı “Özkan çabuk o köpeğin yanına git havlıyormuş bağırıyormuş” diye :(

Dayanamadık, 4 ayın sonunda onu eğitime gönderip yeniden yanımıza almaya karar verdik. Eğitime gitti, eğitimde ki adamlara illallah ettirmiş :) Kırma olduğu için çok arsız, söz dinlemez. Eğitimden daha sonra aradan 1 sene daha geçti Lucky iyice büyüdü, abi oldu :)

O bizim kardeşimiz oldu. Her ne kadar yaramaz, söz dinlemese de kardeşim gibiydi. Bende ki huylar ondada var. Köpek sahibine benzermiş, aynı benim gibi başına buyruk, kimseye boyun eğmeyen bir yapısı oldu. Yolda dimdik yürür, görenler “Hey maşallah” derler. Şu an Altunizade’ye taşındık ve Lucky 3,5 yaşında. Benim gerçek bir dostum :( Ağladığım zaman gelir yanıma bana ağlama, güçlü ol der gibi :(( Şu an hayatım kötü gidiyor çok sorunlarım var. Bir kaç ay önce dedemi kaybettim. Sonra futbol hayatımı kaybettim. Sonra kız arkadaşım ile ayrıldık. Anlayacağınız kötü durumlardayım ve evde yalnızken ağlamaya başlasam hemen yanıma koşar ağlama der bana :( Onun düşünceleri hisseder gibiyim, o benim her şeyim. Canım o benim, tek dostum. İyi ki varsın Lucky, iyi ki varsın :(

Özkan Canlı

Sizin Yazılarınız sayfasında yayınlanmasını istediğiniz yazılarınızı editor@havhav.com adresine gönderebilirsiniz.

31.12.2004

Barınaklardan

  Rot doberman...

  Evde butik p...

Eş Arayan

  Bosamıza gel...

  Erkek minyat...

Köpek Arayan

  Trafik kazas...

  Golden retri...

Köpek Veren

  Satılık poin...

  11 aylık diş...

Kanseri koklayan köpek kopyalandı

Ay-yıldızlı PETA Türkiye’ye isyan etti

Kedi ve Köpekler kayıt altına alınacak!

Köpek beslemek çocukları alerjiden koruyor