|
|
|
 |
|
|
|
|
Terk edilmişliğin gururunu bir köpek bile yaşarmış |
|
7 ay kaldı hayatımda
her şeyi paylaştık
yemeğim, yatağım artık bana değil, bize aitti
şarkılarımız vardı
ve bir de kaybetme korkusu, onsuz yaşayamazdım artık
Laly benim hayatımın anlamıydı
gök gürlediğinde sarılıp yattığım arkadaşım, unuttururdu bütün korkularımı
onsuz gecen saatler, eve dönünce onu görme amacını taşımasaydı geçmek bilmeyecekti sanki
iki farklı çocuktuk evde
oyun oynayan kavga eden
zaman zaman küsen
kim yaşayabilirdi ki o duyguları benim gibi
hiç bir büyük anlayamazdı, anlayamadılar da
herkesin bildiği bir komşu sorunuyla en iyi dostumu aldılar benden
nefessiz kalmıştım sanki
hayatımın yarısı yok olmuştu
yatağım soğuktu
ve yemeğim hep yarım kaldı tabağımda |
|
haberi geldi sonra yavruları olmuştu
dayanamadım onu orda bırakmaya
gittim...
sarıldım, ağladım, anlattım
sarıldı, ağladı, dinledi
ama geri gelmedi benle
terk edilmişliğin gururunu bir köpek bile yaşarmış dedi büyüklerim
ama ben terk etmemiştim ki onu...
sonrasında gecen bir kaç yıl içinde
hayatın yalnızlığına alıştım
büyümenin yalnızlığı
hatırada en son haliyle kalan
7 yavrulu simsiyah bir köpek
büyümek çeşitli haklar getirirmiş ya
bende haklarımı kullanmaya karar verdim
artık bir kızım var
iki yıldır üstüne titrediğim
hayatımın anlamı olan bir kız
büyük görüntüsünün altında çocuk ruhlu şımarığım
MİNİK...
Gizem Sayıl
Sizin Yazılarınız sayfasında yayınlanmasını istediğiniz yazılarınızı editor@havhav.com adresine gönderebilirsiniz. |
14.01.2005 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Yorumlar (3 adet) |
|
Yazan: casper |
Tarih: 31 Ocak 2005 |
Saat: 11:24 |
komşular size sesleniyorum. bu masum canlıların size ne zararı var? havladı diye veya hangi nedenle olursa olsun niçin şikayet ediyorsunuz. sizin gözünüzde sadece köpek ya istendiği zaman kapıya bırakır değil mi?? sizin çocuklarınız hiç mi yaramazlık yapmıyor? hiç mi başkalarını rahatsız etmiyor? onları kapıya atabiliyor musunuz? Ama siz ne anlarsınız ki bizim onları sadece köpek olarak görmediğimizi. Onlar bizim hayatımızın parçası oluyorlar. oğlumuz, kızımız, bebeğimiz oluyorlar. Bizi sevdiklerimizden ayırıyorsunuz ya takdir Allah'ın. Vicdan mı vicdansızlık mı sizin yaptığınız ona da siz karar verin birazcık merhametiniz varsa... |
|
|
Yazan: fındık_2005 |
Tarih: 24 Ocak 2005 |
Saat: 13:02 |
en sevilen, değer verdiklerimizi bazen başkaları anlamıyor. biricik pelemi de almışlardı benden. amam şimdi fındığım var artık. onun yerini tutarmı tutmazmı bilmiyorum ama onu çok seviyorum. ve artık kimse alamaz onu benden... |
|
|
Yazan: tibet6 |
Tarih: 14 Ocak 2005 |
Saat: 23:57 |
ona ve kendinize iyi bakın,onlar asla kaybetmedikleri çocuk ruhları ile tanrının bize armağanı...sevgiler : ) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
erujum - Yeni Yavr...
Yorum Yaz
Adana'da dogo köpeğim ka...
Barınaklardan
