|
|
|
 |
|
|
|
|
Beni seçtiğin için pişman mısın? |
|
Bende hayvan sevgisi kulübesinde yatıp orda kalacak kadar, o denize atladığı için denize atlayacak kadar feci durumda :) Seneler boyunca anneme olan yalvarışlarım sonuç vermiş; köpeklere olan özel ilgim sonunda onu insafa getirmişti. Tabii dünyalar benim olmuştu.
Anneme iş çıkışı telefon ettim ve yavrulara bakmaya gittik. Cam bir bölmenin içinde birbirinden sevimli yavrular duruyordu. Dükkandan içeri girdim. Annem “yalnızca bakacağız” dedi, kafa salladım. Yavrular doğru eğilince hepsi bana doğru koşuşturdular. Her biri muhteşemdi, onların içinden seçim yapmak imkansız derken parmağımdan bir şeyin çekiştirdiğini fark ettim. Orda durmuş bana bakıyordu. Bakışları o kadar içtendi ki, o resmen beni seçti. Bu olsun dedim anneme, n’olur bu olsun. Annemde dayanamayıp aldı, dünyalar benim olmuştu ya.
O anki duygularımı anlatmam mümkün değil! Artık dış dünya umurumda değildi; yalnız o ve ben vardık. Bir müddet sonra annemin işleri kötü gitmeye başladı. Ama ben kötü giden işlerinin farkında bile değildim ve derken bir gün kötü haber geldi; annem işinden oldu.
Babamla annem, 2 yaşımdan beri ayrı olduğu için annemle büyüdüm. O melek insan benim için her şeyi yapıyordu. Ona karşı içinde öyle büyük bir minnettarlık var ki, ama annem ilk defa bu kadar uzun süre işsiz kaldı ve çok olmasa da Ares’imin masrafları ona batmaya başladı aslında HER ŞEY batmaya başladı. Tüm bunların sonunda her şey berbat oldu; annem bir gün beni yıkan o soruyu sordu YA O, YA BEN. O kadar zordu ki benim için; bir yandan benim için herzeyi yapan o melek insan, bir yandan da canım oğlum, kardeşim
her şeyim. |
|
Annemde çok ağladı Ares’in ardından bende, hala ağlıyorum arkasından. Nerde, nasıl bilmiyorum. Sadece çok iyi bir aileye gittiğini biliyorum. |
|
Nisanda yeni oğluma kavuşacak olmama rağmen bir yanım delicesine sevinçli bir yanım buruk. |
|
Oğlum, canım oğlum... Seni hiçbir zaman unutmayacağım, içimdesin, canımda... Kendime hep soruyorum bunu beni seçtiğin için pişman mısın? N’olur olma... Sen benim ilkim ve özelimsin. N’olur olma... Seni ben bırakmadım...
Seni çok seviyorum tatlı oğlum. |
|
İlay Özzehir/İzmir
Sizin Yazılarınız sayfasında yayınlanmasını istediğiniz yazılarınızı editor@havhav.com adresine gönderebilirsiniz. |
24.03.2005 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Yorumlar (6 adet) |
|
Yazan: asi |
Tarih: 01 Aralık 2005 |
Saat: 14:37 |
gerçekten sizin adınıza çok üzüldüm çok şker bi şey ancak annenizde bnölşe yapmamlıydı bence neyse gende iyi bnir ailede olduğuna sevinin:) |
|
|
Yazan: patrıck |
Tarih: 10 Ağustos 2005 |
Saat: 11:08 |
bundan 1 ay öncede çankaya hayvan barınağından bir köpek aldım. bir av köpeği. çok şeker. ama bi gün yanımdan ayrılmasından korkuyorum.hayvan sevgisi çok yüce bi şey... |
|
|
Yazan: SMPTK21 |
Tarih: 01 Nisan 2005 |
Saat: 02:36 |
ya kızın adına çok üzüldüm ama ınan burda ben hepımızın super bır sekılde bırbırıne karsı gorunmez bır bagı oldugunu dusunuyorum hepımız hayvanseverız sonuçta..sana kırılmadım bu sıteden kımseye kırılmam söz konusu deıl sana olan saygım ıkı katına çıktı
hersekılde manevıen yanındayım sevgı ve saygılarımla ilayza.. |
|
|
Yazan: ECZACI |
Tarih: 30 Mart 2005 |
Saat: 17:02 |
Sevgili kardeşim.Şunu bilmelisinki Köpeğinden ayrıldığına çok üzüldüm.Ben babamı kaybettikten 6 ay sonra işimi,ondan birkaç ay sonrada diğer köpeğimi kaybettim.Bir zamanlar aynı statüde olduğum arkadaşlarımın hizmetlerini gördüm.Elbette senin durumunu bilemezdim.hepimizin zor günleri oluyor.Sizi kırdımsa özür dilerim.Kızım şu an meme kanseri ve onu kaybetme korkusuyla yaşıyorum.Birgün onu isteğim dışında kaybedeceğim.Bunları yazarken amacım kimseyi yargılamak değildi.Ama empatik davranmıyorum.Çünkü senin yaşadıklarına benzer şeyler yaşadım.Üstelik benim annem köpeği haram kabul eden bir insanken |
|
|
Yazan: SMPTK21 |
Tarih: 28 Mart 2005 |
Saat: 16:53 |
benden buyuksunuz yorumunuza saygı duyuyorum fakat yazınızdan anladıgım kadarıyla ekonomık ozgurlugu olan bır hayvanseversınız oyuzden çesıtlı seylerden kısıp kızınıza bakabılırsınız pekı ben soruyorum sıze babam olmadıgı ıcın benı annem buyuttu ugruma saçlarını agarttı ve benım ıcın herseyı yaptı ve o anne ıssız kalınca bunalıma gırdı ya o ya ben dedı ayak dıremedıgımı nerden bılıyorsun saglama krızlerıne gırdım annemle 2hafta hıç konusmadım hıç...ama soruyorum sen olsan napardın bırazda empatı yap lutfen!annem kendı evınegecınce alırsın dedı bak sımdı bır ufaklıgım var ve ben aç kalsamda o aç kalmaz bılgın olsun dıye soluyorum ıen az bende senın kadar aresımı sevıyorum hala..ve hıçbır gercek hayvanseverın dostundan kardesınden ısteyerek ayrılcaını dusunmuyorum.. |
|
|
Yazan: ECZACI |
Tarih: 26 Mart 2005 |
Saat: 23:06 |
İşte ben bunu anlayamıyorum.Benim de bir Aresim var 12 yaşında,ben de çok zor günler yaşadım maddi manevi ,fakat hiç birgün kızımdan ayrılmayı düşünmedim.Bunun ekonomik özgürlükle bir alakası yok. işimi kaybedene kadar özel mamalarla beslediğim kızıma gün geldi param olmadığı için makarna yaptım ,patates haşladım, yumurta kırdım.Özel veterinere değil belediye veterinerine götürdüm hiç vazgeçmedim.Evlendim bebeğim oldu ver dediler köpeğini.İnsan çocukları arasında ayrım yapabilirmi hiç.Keşke biraz ayak direseydin.belki herşey farklı olurdu |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
canım golden - Gol...
Yorum Yaz
İlan düzeltme;irlanda se...
Barınaklardan
