Benim 10 aylık şeker mi şeker, maviş gözleri ışıl ışıl, dişi bir Husky'im var. Güzel olduğu kadar Husky'lerin çok akıllı olmadığını söyleyenleri yalanlarcasına akıllı, tam bir zeka küpü. Onun bazen bir insanın ruhunu taşıdığını düşünmekten kendimi alamıyorum.
Günlerden bir gün kardeşimin evinin taşınmasına yardımcı olmak için Gölge ile birlikte yardıma gittik. Tabii Gölge, ev taşınırken biraz fazla ayak altında dolaşmaya başlayınca balkonda kalması için biraz zorladım. Ortalık tenhalaşınca kızımı oradan çıkardım. Fakat bana biraz kızmıştı ve epey söylendi. Ben işimi yaparken hiç sesi çıkmıyor diye şüphelendim ve yanılmamışım tabii, kapıları açabildiğini unuttuğum. Küçük hanım dış kapıyı açıp binanın önüne hava almaya inmiş ve kapının önündeki çocuklarla oynuyor. Beni görünce koşarak binaya girdi. Ben içeri girdiğimde saklanmıştı. Bulduğumda amacım bir daha yapmamasını sağlamak için kızmaktı, ama ne mümkün tüm şekerliğiyle yatıyordu. Seni çok seviyorum canım kızım.