Geçenlerde köpeğimi tasmasız garaja indirmiştim. Ben de o sırada garajdaki paslı çivileri topluyordum. Arkamı döndüm birde baktım ki Bonnie ortada yok! Çok korkmuştum. Birden arkadan bir havlama sesi geldi. Arkamı döndüğümde Bonnie'yi gördüm. ( Bonnie ilk defa evden firar ediyordu.) Yanımda tuvaletini yapınca verdiğim köpek mamalarından vardı. Hemen onlardan birini çıkartıp Bonnie'ye uzattım ve 'gel oğlum kızmayacağım' dedim. Bonnie yanıma geldi. Ancak mamayı alıp kaçtı. Sokağın ortasında herkes Bonnie'yi yakalamaya çalışıyordu. Duvarın arkasında duruyordu; gidip baktığımda bizi unutup bazen yemek verdiğimiz yavru köpeklerle oynamaya dalmıştı. Beni fark etti fakat kaçamadı. Çok korktum. Birden gözlerimden yaşlar akmaya başladı. Ne kadar sinirlenip korktuysam köpeğime 'Niye kaçıyorsun? Seni iyi beslemiyor muyuz?' diye bağırmıştım. O günü hiç unutmayacağım. Zaten onu o zamana göre 5 ay önce almıştım. 5 aydır da Bonnie için ilk defa böyle ağlamıştım.
erujum - Yeni Yavr...
Adana'da dogo köpeğim ka...
Barınaklardan
