|
Annemler gittiğinde her zaman kapıyı yoklar bir bakarım, kurtuluş var mı şu esaret hayatından diye... Aman Allah'ım o da ne, bugün kapıyı kapatmamışlar. Heyoo... Şu geçen gün parkta gördüğüm sarışına gidiyim de aşkımı dile dökeyim. Huysuz sahipler izin vermedi ki aşkımı söyleyeyim :)
Hay Allah tamda gelme vakti şöyle bir tüylerimi kabartıyım, kendime geleyim. Allah geliyorlar işte... Heyoo, hav hav, geldiler gelmesine şu huysuz sahip beni kovalar mı? Yaw ne var o golden ben kurtsam; hiç zenci ile beyaz aşık olmuyor mu birbirine. Of off anlamıyorlar beni, of. Ama bu sefer sahibini atlatacağım. Oh oh atlattık sahibi ! Tavladık manitayı da, unuttuk bizim anneyi! Beni bulamazsa ölür. Hemen gidiyim de şöyle bir sürüneyim, koklayım, yalayayım ellerini yüzlerini. Kendime bir çilingir sofrası kurayım. Ohhh sefam olsun. Keşke şu kapı hep açık kalsa da harem kursam :)) |