|
Çok karanlık... Üşüyorum... Ne olurdu şimdi evde, annemin sıcacık kucağında olsaydım... Ah akılsız ben, annem bana şimdi hafif sıcak suyla ıslattığı mamayı veriyor olurdu bu saatte... Sonra da tarardı beni. Oysa bak şu halime bembeyaz tüylerim kapkara oldu, üstelik açım da. Bir de ıslak. Benden korkan o iri yarı adam, bir kova suyu üstümden boca etti. Oysa ben 2 kilo bir şeyim, oysa o adam en az 100 kiloydu. Şimdi bu kömürlük köşesinde tir tir titriyorum. Annem çöpü dışarı bırakmak için kapıyı açmıştı ki, fırsat bu fırsat dedim ve kaçtım. Ama nasıl pişmanım bir bilseniz. Canım annem, anneciğim!!... Kırlarda koşup oynamak değilmiş dışarıda yaşamak... |
erujum - Yeni Yavr...
Adana'da dogo köpeğim ka...
Barınaklardan
