|
Nina'nın ağzından... Dün yine beni yalnız bıraktılar ama bir fırsatını bulup kaçmalıyım... Kaçmalı mı? Kaçmamalı mı? Yoksa hiç aldırmamalı mı? Ama ben denemezsem hiç göremem ki hav... Efet işte fırsat, kapımız açık; babiş ekmek almaya gitti tam sırası...! Gitmeli mi? Gitmemeli mi? Vee Nina kendini sokakta bulur... Oh işte özgürüm, istediğimi yaparım; kedileri kovalarım, yerden yerim... Oh oh ne güsel, lay lay hav... Bir kaç saat sonra... Ya kimselerde yok, ne yapmalı babişi de özledim, aman parka gidiyim, orada bir arkadaş bulurum herhalde. Uzaklaştığından bir an yönünü kaybeder... Efet bu park, ama hani köpişler. Babamla gelince hep burada oluyorlardı. Bir kaç saat sonra gece çöker ve şehir o kadar da sevimli değildir artık... Ühü ühü auuuuuuuuuu... Keşke kaçmasaydım. Babişş neydesin.. Mırıldanır... Yalnız, yalnız, yalnız, yalnız Kimsesiz değil insansız Koca şehirde bir tek ben mi böyle çaresiz? Koca şehirde seni bulmak imkansız. Ahh efim (evim). İşte orda babiş. Ben geldim dizlerin duruyor mu başımı koyacak? Babiş ben geldim, ben kızın, hayırsızın... |