|
Benim köpeğim Karamel türkücü olacağım diye evden kaçtı. Aah ah ne günlerdi o günler... Kaçınca çok korkmuştum, ama son izlediği Yeşilçam klasiğinden çok etkilendiği belliydi. 1,5 yıl sonra onu aramaktan umudumuz iyice kesilmişti, ama o bizi şaşırtarak bir televizyon programında konuk türkücü olarak çıktı. Hiç fark etmemiştik; eğitimle o çın çın çınlayan, komşuların rahatsız olduğu havlaması bir güzelleşmişti ki... Çok güzel söylüyordu, tanıyamamıştım ilk başta, ama 1,5 yıl önce evden kaçtığını, bir tanecik sahibesi Derya'cığını (ben oluyorum) çok özlediğini, özürler dilediğini söyleyince (pardon havlayınca) anlayıverdim. Programı izliyorsam bağlantı kurmamı rica etti, hemen kabul edip numarayı çevirdim. O da ne, o bildik havlama, işte budur, telefonda da özürler havlayarak eve döndü, beni üzmekten utanç duymuştu... |