|
Sizinle geçen gün başımıza gelen bir gerçek bir firar olayını anlatayım:
Oğlumuz Figaro, ben salonda uyurken, geç gelen babasının kapıyı anahtarla açışını duyunca kapıya fırlamış... Ufacık bir şey olduğu için de babası kapıyı kapayana kadar aradan tüymüş...
Eşimin "Figaro, Figaro" sesiyle uyandım... Figaro'nun çıktığını ikimiz de fark etmediğimizden içeride aradık, yoook...
İkimiz de panik halinde kapıya koştuk, ne görelim? Bizimki kapıda oturmuş, tek pati havada beklemiyor mu? Bize şöyle bir ters bakış attı "Beni niye dışarıda unuttunuz?" der gibi ve derin bir iç çekip içeri girdi... |